De dagboekschrijver van Kamp Holland

Nederland staat onder politieke druk. De Tweede Kamer en NAVO-partners staan tegenover elkaar betreft een mogelijke Nederlandse rol in Afghanistan ná 2010. Ondertussen gaat het werk in Uruzgan gewoon door en wordt er iedere dag oorlogsgeschiedenis geschreven. Door ‘dagboekschrijvers’ op Kamp Holland.

Historicus Serge Blom via videoverbinding vanuit Kamp Holland

Historicus Serge Blom via videoverbinding vanuit Kamp Holland

Op de ‘Nacht van de Geschiedenis’ in Hotel Krasnapolsky in Amsterdam, werd zaterdagavond een live videoverbinding gemaakt met zo’n dagboekschrijver op het Nederlandse kamp in Uruzgan. Dienstdoende historicus Serge Blom verschijnt op het scherm en vertelt over het belang van zijn werk. Want of we nou actief blijven in Afghanistan of niet. Het is belangrijk dat alle stappen in besluitvormingsprocessen goed worden gedocumenteerd. Serge Blom werkt voor het Instituut voor Militaire Geschiedenis en is voor de derde keer in Uruzgan.

Ook defensieminister Eimert Van Middelkoop is te gast. Vers terug uit Bratislava waar hij samenkwam met zijn NAVO-collega’s, staat hij voor een andere uitdaging. Uitleggen waarom hij niet afwist van het bestaan van de functie van historicus in de Uruzgan-missie. “Defensie heeft ongeveer 75.000 mensen in dienst, er zijn ook dingen die ik niet weet.”

Inmiddels is Van Middelkoop op de hoogte van de zogenoemde ‘dagboekschrijver’ in missiegebieden. “Ik kwam erachter dat de dagboekschrijver van de commandant een eeuwenoud figuur is die we al kenden bij het staatsleger in de 17de eeuw.” Die schrijvers zijn van oudsher militaire historici die zorgen voor een feitelijke weergave van zaken tijdens een missie. Ze schrijven over operationele zaken en die informatie fungeert met name als bron voor latere geschiedschrijving.

Historicus
Sinds het begin van de Uruzgan-missie gaat er weer een historicus mee. Na de Tweede Wereldoorlog werd de functie van dagboekschrijver opgeheven. Jaren later, na Srebrenica, is de taak in ere hersteld. Bij het schrijven van het NOID-rapport over de val van de enclave Srebrenica, stuitten de onderzoekers op een chaotische verzameling documenten, als belangrijke informatie al terug te vinden was. “Toen besloot defensie dat het nuttig was een deel van het geheugen van de krijgsmacht bij missies vast te laten leggen,” vertelt Van Middelkoop.

Blom krijgt inzage in alle documenten waar de Commandant van de Task Force ook inzage in heeft, hij is aanwezig bij besprekingen en volgt alle fases van besluitvorming. “Ik noteer bijvoorbeeld op basis van welke informatie de commandant tot een besluit komt.”

Serge Blom is er niet alleen voor de geschiedenisboeken van later. Nu al is zijn dagboek van waarde in het uitzendgebied. In de zomer van 2008 vond een zelfmoordaanslag plaats op de bazaar in Deh Rawood waarbij veel Afghanen om het leven kwamen. Een jaar eerder vond een soortgelijke aanslag plaats, waarbij de Nederlandse militair Tom Krist omkwam. Blom: “Dan vraagt de commandant me om de dagboeken van het voorgaande jaar erbij te halen om te kijken of de dreigingen overeen kwamen.” Op die manier is het dagboek van Blom en zijn collega’s al meerdere malen geraadpleegd.

Dreigingen
Of de dreigingen ook overeenkwamen, daar kan Blom niets over zeggen. De informatie wordt nog achter slot en grendel gehouden voor de buitenwereld. “Dat is omdat het de militairen in Uruzgan in gevaar kan brengen. Er staan veel procedures en tactieken in,” legt de historicus uit. Over ongeveer 20 jaar worden de dagboeken overgedragen aan het Nationaal Archief. Pas dan kunnen de historici van die tijd er hun analyses op loslaten.

Ondanks zijn onwetendheid, is Van Middelkoop trots op de dagboekschrijver van Kamp Holland. “Dit zijn interessante historische bronnen die hij verzamelt,” zegt hij. “Ik ben ervan overtuigd dat er later dikke, schitterende boeken worden geschreven over de Nederlandse bijdrage aan ISAF.”

Over besluitvorming in zake een mogelijke rol van Nederland na 2010, moeten we niet bij de dagboekschrijver zijn.

Commitment
De NAVO is een commitment aangegaan in Afghanistan, zegt de defensieminister die een dag eerder nog met de NAVO-partners om de tafel zat: “We begrijpen heel goed dat dit geen tientallen jaren kan duren. Onze politieke wil om deze missie te dragen en steunen is eindig. Binnen 3 tot 5 jaar moet je het kunnen overdragen aan de Afghanen zelf.”

En in welke vorm Nederland na de beëindiging van de functie als lead-nation in 2010 in Uruzgan nog zal participeren? “Dat zal het Kabinet u tijdig laten weten,” zegt de minister.

Gepubliceerd op 25 oktober 2009 bij de Wereldomroep.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s