Groningers maken Wall of Sound in Berlijn

De Nederlandse rockband Noir uit Groningen is in Berlijn om het project ‘The Berlin Wall of Sound’ uit te voeren. Precies 20 jaar na de val van de muur spelen ze een muziekstuk met 180 bassisten en gitaristen uit Nederland en Duitsland. Een herdenking in geluid als tegenhanger van stilte.


Aan de vooravond van de twintigste verjaardag van de val van de Berlijnse muur lopen de muzikanten van de Groningse rockband Noir door het Mauerpark in Prenzlauerberg. Bij het vallen van de avond is het nog rustig in het park dat deels in Oost-, deels in West-Berlijn ligt. Maar een dag later, op de 9e november, schalt er een figuurlijke muur van geluid door het stadspark. The Berlin Wall of Sound is een initiatief van de Groningse muzikanten, 180 gitaristen en bassisten doen mee.

Het Mauerpark is een langerekte strook waarlangs nog een stuk van de muur overeind staat als symbool. Het is de eerste keer dat zanger Nikky Sriaminvan Noir in Berlijn is. Met zijn bandgenoten en een technicus loopt hij observerend door het park. ‘Moeten de gitaristen naar de oost- of de westkant spelen’, vragen ze zich af. En waar komt de aggregaat te staan die de 180 gitaristen van stroom gaat voorzien.

Televisie
Toen ze een half jaar geleden met het idee kwamen om ‘iets’ te doen met de Berlijnse muur, hadden ze nog geen idee dat ze daadwerkelijk in Berlijn zouden staan. “Ik kan me de beelden van de val van de muur nog wel herinneren van televisie”, vertelt Sriamin, die toen 7 jaar oud was. “Maar pas toen we met dit project zijn begonnen, ben ik me er echt in gaan verdiepen.”

Verbaasd dat er nog niets georganiseerd werd vanuit Nederland, gingen ze aan de slag. Het past goed bij de ideologie van de band, legt Sriamin uit. “We zijn erg maatschappelijk betrokken.” Ze wilden iets muzikaals toevoegen aan het brede programma van de 9e november. Het idee om een muur van geluid neer te zetten was snel geboren. Aanvankelijk gingen de bandleden voor een ‘muur’ van 206 gitaristen en bassisten. Gelijk aan het aantal mensen dat is omgekomen tijdens het bestaan van de muur door pogingen tot vluchten van Oost naar West tussen 1961 en 1989.

Tevreden
Uiteindelijk hebben zich 170 muzikanten aangemeld. “Jammer dat we de 206 niet hebben gehaald, maar het zijn nog steeds heel veel muzikanten bij elkaar”, zegt bassist Frank de Boer terwijl hij tevreden kijkt naar de immense rij van gitaristen en bassisten die zich opstelt in het Mauerpark.

De gitaristen en bassisten komen uit Nederland en Duitsland. De jongste is 12, de oudste 66. Er zitten rockers bij, maar ook popmuzikanten en jazzmensen. De enige eis voor deelname was minimaal een jaar speelervaring. Er moest immers een stuk worden ingestudeerd.

In de voorbereiding hebben de mannen van Noir het gecomponeerde stuk eerst zelf ingespeeld. Daarvan maakten ze filmpjes die ze op Youtube zetten. Iedere deelnemer kreeg de bladmuziek opgestuurd en heeft het thuis ingestudeerd. “Het is een drieluik wat de bouw, het bestaan en de ondergang van de Berlijnse muur symboliseert”, legt Frank uit.

Het regent licht en het Mauerpark ligt er verlopen bij. Maar dat ontmoedigt geen van de 180 deelnemers. In alle vroegte zijn ze in bussen uit Groningen vertrokken met weinig meer dan een gitaar en een versterker. De rij van 200 meter vormt zich langs het pad dat parallel loopt aan de overblijfselen van de muur.

Stemmen
Sriamin spreekt de muzikanten toe: “Nog even stemmen allemaal en dan kunnen we zo beginnen. En wie nog geen thee heeft gehad kan dat in de tent halen”. Alle 180 gitaristen hebben een wit shirt aan met de tekst ‘The Berlin Wall of Sound’. Versterkers worden nog even ingepakt in plastic tegen de regen. En dan gaat het spektakel van start. Eén van de bandleden werpt zich op als dirigent. Hij staat op een steen en geeft de maat aan. “Dit is geen muur die mensen scheidt, deze muur brengt mensen bij elkaar”, roept Nikky door de microfoon en dan begint de muur te spelen.

Toeschouwers komen van alle kanten aanlopen om te luisteren naar de versterkte gitaarmuziek die het hele park door klinkt. Een luid applaus volgt als het muziekstuk van 6 minuten is gespeeld. Een enorme kick, dat vindt ook Stephan Raidl (26). Hij is één van de Duitse deelnemers. Raidl woont en studeert aan het conservatorium in Amsterdam. “Ik vind het geweldig dat ook van buiten Duitsland initiatieven zijn om de val van de muur te vieren. Maar dit gaat niet alleen over de Berlijnse muur. Er zijn plekken op de wereld waar de muur nog overeind staat. Misschien moeten we een Wall of Sound ook een keer doen in Israël en Palestina.”

Gepubliceerd op 9 november 2009 bij de Wereldomroep.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s