Fukushima notes (1)

Overpeinzingen en ontmoetingen op dag 1 in Fukushima

Ik zit op een stoepje tegenover het treinstation van Fukushima-stad. En ik kan het niet helpen. Ik kijk naar de mensenmenigte en denk: Zijn deze mensen heel langzaam kapot aan het gaan? Ziek aan het worden, dood aan het gaan misschien? Heel langzaam…

Fukushima is een middelgrote stad. Als je niet beter zou weten, een heel gewone, gezonde Japanse plaats. Waar mensen vrolijk lachend naar je buigen als je net iets te lang bij ze in de buurt blijft staan. Waar schoolkinderen met rode petjes in rijen van twee het zebrapad oversteken. De juf er met een fluitje in de mond paniekerig achteraan holt. Waar malle tekeningetjes de vele gebodsborden net wat dragelijker maken. Waar iedereen braaf wacht tot het verkeerslicht op groen springt, ook al is de straat leeg.

Het lijkt een vertekening. Of toch niet? Is het leven dan echt gewoon doorgegaan? Is iedereen vergeten dat de kerncentrale Fukushima no1 hier een luttele 60 kilometer vandaan staat?

Ik vraag het Kevin, een Taiwanese Canadees die twee jaar in Fukushima woont. Ja en nee, zeg hij me. Mensen zijn het heus niet vergeten. Ze leven iedere dag met de onzekerheid, de angst dat een onzichtbaar gif op hen neerdaalt. Maar wat moeten ze anders doen?

Het klinkt logisch, menselijk. The show must go on. Maar ondertussen lopen alle schoolkinderen met een touwtje om hun nek waaraan een kleine geigerteller hangt. De juf heeft ze geleerd hoe het ding te gebruiken. Als ze ergens willen spelen moeten ze eerst meten hoeveel radio-actieve straling er op die plek is. Als het metertje rood uitslaat, moeten ze binnen gaan spelen. Veel donaties voor scholen in Fukushima bestaan dan ook uit spelcomputers.

Zestig kilometer. De afstand van de stad tot de verwoestte kerncentrale. Je kunt erover speculeren. Maar volgens Kevin zijn op sommige plaatsen in Fukushima-stad hogere niveaus van straling gemeten dan op plekken op steenworp afstand van de kerncentrale.

In de supermarkt kun je een aardig potje Russisch roulette op de groente- en fruitafdeling spelen. Want hoe weet je nou zeker dat die peren niet van een gaard komen in de omgeving van de kerncentrale? Groenteverkopers doen hun best de herkomst van alle producten op een bordje te schrijven. Maar hoeveel stappen zitten er tussen de boomgaard en de supermarkt? Kun je alle tussenhandelaren op hun bruine ogen geloven? En dan nog de vraag: hoe gevaarlijk is het eigenlijk als je een peer eet die vol zit met straling? Eén peer, iedere dag een peer, of een perzik, of een krop sla, tomaten? En dan het drinkwater niet te vergeten. De rijst, of die overheerlijke sushi-vis.

Op de universiteit van Fukushima ontmoet ik Akinori. Hij is een jaar of twintig en deelt flyers uit. Ik pak er één aan omdat er een groot geel kernenergie-icoon op staat met een dikke rode streep erdoor. Akinori voert samen met honderden medestudenten actie tegen kernenergie in Japan. De Fukushima-afdeling van de actiegroep is na de ramp enorm gegroeid. Vorige maand organiseerden ze een massale demonstratie tegen kernenergie in Tokio waar tienduizenden mensen op afkwamen.

Akinori eet en drinkt wel gewoon alles, maar is daarom niet minder bang voor de risico’s. “De straling is zo ver gekomen dat het niet uit maakt of ik nu fruit eet uit een andere provincie”. Het gevaar is onomkeerbaar vindt hij. Zijn visie op kernenergie moge duidelijk zijn. En de overheid liegt zijn burgers voor door te zeggen dat het veilig is om hier te blijven. Waarom Akinori zelf niet weggaat? Hij wil Fukushima niet in de steek laten, voelt zich verantwoordelijk. Maar erg lang zal hij het niet volhouden. “Als ik over een jaar vertrek, ben ik nog wel te redden.”

Ondertussen liggen de supermarkten godzijdank vol met bakken gedroogde noodles in diverse smaken en kleuren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s